فشار قبر و راه هاي خلاصي از آن
+ نوشته شده در ساعت 21:40 توسط ن
|
خدایا
خدایا چه کنم با این همه گناه وعوامل گناه
هرچی توبه می کنم ولی باز شیطان از یه راهی وارد میشه .خصوصا ان اینترنت که کمینگاه پیشرفته شیطان است
نمی دونم چیکار کنم شما میدونید؟
+ نوشته شده در ساعت 20:57 توسط ن
|
پیشینه ی عزاداری در اسلام
عرب قبل از اسلام
آن چه از روحیه ی عرب قبل از اسلام برمی آید، پیروی از تعصبات قبیله ای، تفاخر جاهلی و مسائلی از این قبیل است كه طبعا منجر به جنگ ها و كشمكش های طولانی بر سر این موارد شده و خسارت هایی همواره به طرفین وارد شده است.
هنگامی كه قوم و قبیله ای شكست می خورد، جلوه هایی از عزا و ناراحتی بر ایشان به ظهور می رسید از جمله آن كه رخت و لباس های رنگی را از تن بیرون كرده و لباس های تیره می پوشیدند.
گاهی تا گرفتن انتقام ، از زن و زناشویی كناره می گرفتند و جالب است بدانیم كه گاهی برای زنده نگاه داشتن روحیه انتقام ، از گریه خودداری می كردند تا مبادا سكنی و آرامش پیدا كنند. این روحیه ، حتی به اوایل دعوت اسلام و سپس تشكیل حاكمیت اسلامی در مدینه نیز مربوط می شود . مسلمانان در اولین برخورد مسلحانه و طی نبردی كاملا نابرابر و با امدادهای الهی توانستند ، در جنگ موسوم به بدر مشركین را شكست دهند . این شكست برای مشركین چنان گران تمام شد كه به دستور ابوسفیان و زن جنایت پیشه وی، یعنی هند جگرخوار، هرگونه گریه سر دادن ممنوع شده و مشركان، تا شكست دادن مسلمانان ، زن و بوی خوش را بر خود حرام كردند. 1
پیامبر(ص) و عزاداری
دستمایه ی عزا و حزن در انسان ها، ابتلائات و مصیبت های است كه به ایشان می رسد. پیامبر گرامی اسلام (ص) قبل از تولد با چنین مسیری رفیق راه بود ، زیرا كه مردان بزرگ ، وجود نابشان در كوره ی حوادث گداخته و سرشت واقعی شان نمودار و عیان می گردد . آن حضرت ، وقتی مادرش آمنه (س) به وی حامله بود ، پدرش عبدالله (ع) را از دست داد و غم جانكاهی بر عبدالمطلب و عروسش آمنه (س) وارد شده و خاندان هاشمی را عزادار كرد. 2
بعد از تولد پیامبر (ص) در سالی موسوم به عام الفیل و سپس در سن شش سالگی ، غم یتیمی مضاعفی با از دست دادن مادر به آن حضرت وارد گردید و این نوگ ل هاشمی نسب به داغ مادرش نیز سوگوار شد . 3
غم ها و عزای پیامبر (ص) تمامی نداشت و پس از مدت كوتاهی ، عبدالمطلب(ع) كه در واقع پدر و سرپرست حضرت محمد(ص) بود ،به سرای باقی شتافت و گرد عز ا، مجدداً بر چهره ی نازنین یتیم قریش افشانده شد. 4
پس از عبدالمطلب (ع)، سایه ی پرمهر حضرت ابوطالب (ع) و همسر فداكارش، حضرت فاطمه ی بنت اسد (س) بر زندگی پیامبر (ص) گسترده شده و تا زمان نبوت و پس از آن نیز ادامه پیدا كرد . محمد جوان، از حمایت بی دریغ سید قریش یعنی حضرت ابوطالب (ع) و هم چنین حما یت مالی همسر وفاداری وی كه با رؤ یت سیمای نورانی وی شیفته و عاشقش شده بود، بهره مند گشت. حضرت خدیجه (س)، آینه ی تمام نمای یك همسر حقیقی و بی بدیل برای پیامبر اسلام (ص) بود كه افتخار به دنیا آوردن و مادری فرزندان رسول خد ا(ص) ، قاسم، طیب، طاهر، ام كلثوم، رقیه ، زینب و در ر أس همه ی آن ها، گل سرسبد عالم آفرینش حضرت فاطمه ی زهرا(س) را دارا گردید.
خدیجه(س) این همسر و مادر نمونه، سرانجام و با تحملسختی های جانك اه، به فاصله ی اندكی از رحلت حضرت ابوطالب (ع)دار فانی را وداع كرده و غم جانكاهی بر دل رسول خدا(ص) و فرزندانش وارد نمود و این سال معروف به عا م الحزن یعنی سال اندوه و عزا گردید. 5
پیامبر(ص) با ناله ی جانسوزی كه در غم مصیبت فقدان عموی با وفایش، مؤمن بزرگ به اسلام (كه مانند مؤمن زمان فرعونیان ، ایمان خود را آشكارا ابراز نمی كرد ولی اسوه ی مؤمنان بود )، یعنی حضرت ابوطالب(ع) داشت، این واقعه ، یعنی فقدان همسر را نیز بایستی تحمل می كرد و نقل است كه فاطمه (س) كه دختر پنج ساله ای بیش نبود و انس فراوان با مادرش خدیجه داشت ، در غم هجران مادر با نا له و گریه «!؟ مادرم چه شد » : به دور پدر می چرخید و می پرسید ای »: در این حال ، جبرئیل به حضرت نازل شده و عرض كرد رسول خد ا(ص)، به فاطمه (س) خبر بده كه بهترین جایگاه بهشت و این مژده ، فاطمه ی(س) « برای مادرش خدیجه (س) مهیا شده است عزادار را اندكی آرام كرد.6
در سال چهارم هجری، پیامبر اسلام(ص)، امیرالمومنین(ع) و همسرش زهرا(س) داغ دیگری دیده و عزادار شدند، فاطمه بنت اسد(س) كه عمری در خدمت به حقیقت و فضیلت گذرانیده بود، در مدینه ، جان به جان آفرین تقدیم كرد . علی (ع) نالان و گریان به مسجد آمده و خبر رحلت مادر را به رسول خدا(ص) رسانید. پیامبر(ص) در عزاداری و ابراز وفا به فاطمه بنت اسد (س)، نهایت بزرگواری را از خود بروز داد . وی به خانه ی زهر ا(س) و علی (ع) رفته و با عزاداری همراه ایشان در غم فقدان مادر همراهی نمود. زیرا می فرمود: « فاطمه(س)، مادر من نیز بود ».7 پیامبر(ص) نماز میت را بر این مادر خوانده و دستور داد كه او را در لباس خودشان كفن نمایند تا قبر به بركت لباس پیامبر (ص) با فاطمه(س) مدارا كند . حتی آن حضرت قبل از دفن پیكر فاطمه بنت اسد(س)، لحظاتی در قبر خوابیده و فضای آن را مرافق و مأنوس با فاطمه (س) نمود و آنگاه دست به آسمان برداشت و عرض كرد : « خدایا، مادرم فاطمه(س) را بیامرز » یكی دیگر از جلوه های عزاداری در جنگ احد و شهادت حمزه(ع) آن عموی وفادار و نامدار پیامبر (ص) پیش آمد. در این جنگ سخت، حمزه به دسیسه ی هند جگرخوار ، به شهادت رسیده و جنازه اش توسط همین زن ناپاك مثله شد. این واقعه با توجه به شدت علاقه ای كه پیامبر (ص) به این عموی بزرگوار داشت، بر او گران آمده و زمانی كه در مدینه و برای شهدای اُحد نوحه سرایی و عزاداری می کردند پیامبر فرمود: «عمویم حمزه ، گریه كننده و عزادار ندارد» مسلمانان وقتی این مطلب را شنیدند، همگی دست از عزا برای شهدای خود كشیده و برای حمزه به نوحه سرایی و عزاداری پرداختند. 8
شدت انس و مودت حمزه با خاندان رسول خد ا(ص) به نحوی بود كه فاطمه (س) شب های جمعه بر مزار وی رفته و برای آن حضرت ندبه و گریه می نمود. 9
از جلوه های دیگر عزاداری در شهادت جعفر بن ابی طالب (ع) در جنگ سهمگین موته با رومیان بود كه در گرماگرم نبرد منجر به مجروحیت و قطع شدن دست های جعفر (ع) شده و به شهادت آن بزرگوار انجامید. وقتی خبر شهادت جعفر (ع) را به مدینه آوردند، خاندان رسول خد ا(ص) و امیرالمؤمنین(ع) ، مجلس سوگواری برپا نموده و خو د پیامبر (ص)، شخصاً به منزل جعفر (ع) رفته و به اسماء بنت عمیس ، همسر جعفر (ع) تسلیت گفت و آن گاه دستور داد كه سه روز خانه ی جعفر (ع)، فرزندان و اطرافیان وی و همچنین اشخاصی كه برای تعزیت و تسلیت به منزل جعفر می آمدند، اطعام شوند و در این امر، فاطمه(س) نیز پیش قدم بود
+ نوشته شده در ساعت 11:31 توسط ن
|
آیا دلتان میخواهد گناهان گذشته و آیندهیتان بخشیده شود؟
|
|
+ نوشته شده در ساعت 20:46 توسط ن
|
زنا -لواط -استمناء
آلودگي به گناه و بي باكي در معاصي و ارتكاب محرمات شرع انور و شكستن حرمت مقام ربوبي الهي بسيار زشت و بدبختي آور است. انجام عمل خلاف شرع موجب تباهي انسان و باعث فنا و هلاكت او است. امام باقر(ع) فرمود: ما من نكبة تصيب العبد الا بذنب؛ هيچ نكبتي دامن گير شخص نيم شود مگر به واسطه گناهي كه مرتكب شده است.(1)
امام علي(ع) مي فرمايد: خداوند آسايش و زندگي راحت هيچ مردمي را نميگيرد مگر به علت گناهاني كه مرتكب شده اند، خداوند هرگز به بندگان خود ستم نميكند.(2)
گناه صرف نظر از خطراتي كه براي جهات فردي و اجتماعي دارد اصولاً بزرگترين عامل انحطاط و سقوط انسانيت است، انسان گناه كار هرگز از مزاياي افتخارآميز بشريت و تكامل انساني برخوردار نيست، پليدي گناه حجاب نورانيت دل و صفاي باطن است، گناه كار قبل از اين كه به جامعه يا به شخص خود ضربهاي وارد كند شخصيت خود را ساقط مينمايد و انسانيت خود را مي كشد.
استمناء عمل حرام و از گناهان كبيره است. هر چند در قرآن و يا روايات به كبيره بودن آن تصريح نشده ولي چون بر آن وعده عذاب داده شده، اين دليل و نشانه كبيره بودن آن است و اين نشانه را خود ائمه(ع) در روايات فرمودهاند.
مثلاً محمد بن مسلم در روايتي در اصول كافي از حضرت صادق(ع) نقل ميكند: هر گناهي كه خداوند آتش را جزا و سزاي آن قرار داده كبيره است؛ و روايات به اين مضمون فراوان وارد شده است.
استمناء باعث ضعف قواي شهواني، ترسو شدن و سستي انسان ميگردد و شجاعت و درستي را از انسان سلب ميكند و اولين تأثير آن بر چشم و گوش است و باعث ضعف اين دو قوه ميگردد. كمخوني، رنگپريدگي، كم شدن حافظه، لاغري، بياشتهايي، بدخلقي، سرگيجه و دهها آفت ديگر از عوارض اين عمل ناروا است.
اين عمل بر سلسله اعصاب تأثير عميقي به جا ميگذارد و زمينه ضعف شديد آن را فراهم ميسازد. اگر فردي به اين عمل معتاد شد، ارادهاش را از دست ميدهد و بعد از آگاه شدن از زيانهاي اين عمل، آن قدر اراده ندارد تا آن را ترك كند.
راههاي زير براي جلوگيري از اين عمل زشت مناسب است:
1- اقدام به ازدواج اگر از لحاظ سني و شغلي و شرايط مورد نياز، زمينه ازدواج فراهم باشد.
2- فراهم نياوردن زمينههاي تحريك مثل خواندن مجلات و كتابهاي نامناسب و ديدن فيلمهاي تحريككننده وحضور در مجالسي كه باعث تحريكات جنسي ميشوند و گفتگو درباره امور جنسي و يا شنيدن اين امور.
3- ورزش به طور منظم، خصوصاً كوهنوردي.
4- كنترل نگاه نسبت به نامحرم و پرهيز از گفتگوي غيرضروري با آنها.
5- پرهيز از خوردن غذاهاي تحريككننده و غذاهايي كه بيش از حد مورد نياز بدن توليد انرژي ميكنند.
6- دوري از تنهايي و خلوت و زياد نماندن در حمام و دوري كردن از دوستان منحرف و فاسدي كه انسان را در معرض تحريكات قرار ميدهد.
7- رو آوردن به عبادت و خواندن قرآن كريم ودعا و مناجات با خداوند متعال.
8- مطالعه مضرات و زيانهاي اين عمل زشت و رجوع به كتابهايي كه در اين مورد نوشته شده (مثل گناهان كبيره، شهيد دستغيب شيرازي).
كسي كه عاشق فضايل انساني و آزاد مردي است بايد از پليدي گناه مبري و منزه باشد. علي(ع) مي فرمايد: كسي كه به كرامت نفس و شرافت آدمي علاقه دارد حتماً بايد از گناه بپرهيزد.(3) و در حديث ديگر فرمود: آزاد مرد كسي است كه تمايلات غير مشروع خود را ترك كند.(4) و در جاي ديگر فرمود: ما زني غيور قطّ؛ غيرتمند و جوان مرد هرگز زنا نميكند.(5)
قرآن كريم در مورد زنا مي فرمايد:
ولا تقربوا الزّنا انّه كان فاحشة و ساء سبيلاً؛ نزديك زنا نشويد كه كار بسيار زشت و بد راهي است.(6)
زنا از گناهان كبيره است و آثار و عواقب بسيار خطرناك دنيوي و اخروي به دنبال دارد.
امام صادق(ع) مي فرمايد: زنا شش اثر دارد: سه اثر در دنيا، سه اثر در آخرت. اما آثار دنيويه زنا: آبرو را مي برد، رزق را كم مي كند، مرگ را نزديك مي كند، و آثار اخرويه آن: غضب پروردگار، سختي حساب و دخول در آتش و جاودان ماندن در آن.(7)
در جاي ديگر حضرت از رسول خدا(ص) حديث كرده كه فرمودند: كسي كه با زن مسلمان يا زن يهودي، يا نصراني يا مجوسي، آزاد يا كنيز زنا كند، پس توبه نكند، و با اصرار به اين گناه از دنيا برود خداوند در قبرش سيصد درب عذاب را باز مي فرمايد كه از هر در مارها و عقربها و افعي هايي از آتش بيرون مي ايند و اين آدم تا روز قيامت مي سوزد، و چون از قبرش بيرون شود از بوي گندش مردم اذيّت مي شوند، و به اين بوي گند شناخته مي شود، و دانسته مي شود كه زناكار است. تا اين كه امر مي شود او را به آتش برند.(8)
اميرمؤمنان(ع) مي فرمايد: در روز قيامت به امر خدا بوي گندي وزيده مي شود كه تمام اهل محشر ناراحت مي شوند تا اين كه نفس كشيدن بر آنها مشكل مي گردد، پس منادي ندا مي كند آيا مي دانيد اين بوي گند چيست؟ گويند نميدانيم و سخت ناراحتمان كرده، پس گفته مي شود: اين بوي عورت زناكاران است كه بدون توبه از دنيا رفتهاند پس آنها را لغنت كنيد كه خدا آنها را لعنت كرده پس كسي نميماند در محشر مگر اين كه آنها را نفرين مي كند و مي گويد خدايا زناكاران را لعنت فرما.(9)
حضرت رسول(ص) فرمود: كسي كه با زن شوهر دار زنا كند پس در جهنم از عورت هر دو چرك خارج مي شود، به مقدار پانصد سال راه و اهل جهنم از بوي گند آن دو در اذيت خواهند بود و عذابشان از همه شديدتر است.(10)
لواط نيز مانند زنا از گناهان كبيره است و حرمت و عقوبتش از زنا شديدتر است. رسول خدا(ص) فرمود: كسي كه با پسري جمع شود روز قيامت جنب وارد محشر مي شود و آب دنيا او را پاك نميكند و خشم خدا بر او است و او را لعنت فرموده، دوزخ را برايش آماده مي فرمايد و بدجايگاهي است. هرگاه كسي لواط كند عرش خدا به لرزه در آيد و خداوند او را لعنت و غضب فرموده و جهنم را برايش آماده مي كند و ملوط (مفعول) را در كنار جهنم نگه مي دارند تا خلايق از حساب فارغ شوند، پس او را در جهنم مي اندازند و در طبقات دوزخ هميشه معذب خواهد بود.(11)
در زمان عمر غلامي كه مولاي خودش را كشته بود پس از اقرار، عمر امر به كشتنش نمود، حضرت اميرالمؤمنين(ع) از غلام پرسيد چرا مولاي خود را كشتي؟ عرض كرد به زور با من لواط كرد پس او را كشتم. حضرت از اولياي مقتول پرسيد آيا او را دفن كردهايد؟ گفتند: آري هم اكنون از دفنش مي آئيم پس به عمر فرمود غلام را تا سه روز نگهدار. پس از سه روز از اولياي مقتول حاضر شوند. پس از سه روز حضرت به اتفاق عمر و اولياي مقتول بر سر قبرش آمدند از اوليايش سؤال كرد اين قبر ميت شما است؟ گفتند: آري. فرمود: قبر را بشكافيد تا بلحد برسد، چون بلحد رسيدند و آن را برداشتند، جنازه را نديدند، حضرت تكبير گفت و فرمود: به خدا قسم دروغ نگفتم. شنيدم از رسول خدا(ص) فرمود: هر كس از امت من عمل قوم لوط را مرتكب شود و بدون توبه از دنيا برود پس در قبرش بيش از سه روز نميماند تا اين كه زمين او را فرو مي برد و به جايي كه قوم لوط هستند و هلاك گرديدهاند ملحق مي نمايد. پس در زمره ايشان محشور مي شود.(12)
بنابراين زنا و لواط و بي عفتي و بي بندوباري جنسي فاسد كننده دنيا و آخرت است و كسي كه خداي نكرده مرتكب چنين اعمال شنيع شده واجب و لازم است فوراً نادم شده و توبه كرده و به سوي خداوند باز گردد تا خود را از منجلاب بدبختي نجات دهد. رسول اكرم(ص) فرمود: هر مرضي دارويي دارد و داروي گناهان استغفار و طلب عفو از پيشگاه ذات پاك الهي است.(13) توبه كه به معني پشيماني واقعي از معصيت است موجب بخشش گناه شده و صفحه قلب را از آلودگي پاك و تيرگي را مبدّل به روشنايي مي سازد.
گناه هر چه باشد قابل توبه است و توبه از آن در درگاه الهي پذيرفته مي شود به شرط آن كه توبه حقيقي باشد يعني انسان از عمق دل توبه كرده باشد. مكتب تربيتي اسلام تمام آلودگان به گناه را دعوت مي كند كه براي اصلاح خويش و جبران گذشته از در توبه كه درب رحمت الهي است وارد شوند و سعادت خود را باز يابند.
امام زين العابدين(ع) در مناجات زيباي خود مي فرمايد: معبود من تو كسي هستي كه به روي بندگانت دري به سوي عفو گشودهاي و نامش را توبه نهادهاي و فرمودهاي باز گرديد به سوي خدا و توبه كنيد، توبه خالص حال كه اين در رحمت باز است عذر كساني كه از آن غافل شوند و توبه نكنند چيست؟.(14)
توبه هرگاه واقعي باشد و از اعماق جان برخيزد و انسان از كرده خويش پشيمان شود مقبول در گاه خدا مي شود و آثار و بركات توبه نمايان مي گردد. توبه كار واقعي خود را از مجالس گناه دور مي دارد و از عواملي كه گناه را وسوسه و تداعي مي كند برحذر مي باشد و خود را در پيشگاه خدا شرمنده مي بيند و همواره در صدد كسب رضاي او مي باشد. خداوند نه تنها توبه را مي پذيرد بلكه توبه كار واقعي را دوست دارد. لذا شما مسلماً توبه كنيد و مصمّم باشيد كه ديگر از اين كارها نكنيد چون عواقب بيسار خطرناك و نابود كننده دارد و مطمئن باشيد كه ان شاءاللَّه خداي مهربان توبه شما را خواهد پذيرفت. ضمناً براي نامزد خود هم بايد عقد شرعي خوانده شود و قبل از عقد حتي يك كلمه هم با او حرفهاي محرك نزنيد چون حراماست و تا عقد خوانده نشود مثل ساير زنان بر شما نامحرم است. خداوندا همه ما را بيامرز.
پي نوشتها:
----------------
1. محمد بن يعقوب كليني، اصول كافي، ج 2، ص 269، حديث 4.
2. محمد تقي فلسفي، كودك، ج 1، ص 16 (المستطرف، ج 2، ص 461).
3. همان، ص 11 (ارشاد مفيد، ص 141).
4. محمد باقر مجلسي، بحارالانوار، ج 74، ص 237.
5. نهج البلاغه (فيض الاسلام) كلمات قصار، شماره 297، ص 1222.
6. اسراء (17) آيه 32.
7. محمد باقر مجلسي، بحارالانوار، ج 76، ص 22، حديث 17.
8. محمد بن حسن حرعاملي، وسايل الشيعه، ج 14، ص 242، حديث 1 از باب 9.
9. همان، ص 243، حديث 1 از باب 10.
10. عبدالحسين دستغيب، گناهان كبيره، ج 1، ص 182.
11. محمد بن حسن حرعاملي، وسائل الشيعه، ج 14، حديث 1 از باب 17 و 252، حديث 1 از باب 18.
12. عبدالحسين دستغيب، گناهان كبيره، ج 1، ص 205.
13. محمد ري شهري، ميزان الحكمه، ماده ذنب، شماره 6655، ج 2، ص 997.
14. آيت اللَّه مكارم شيرازي، اخلاق در قرآن، ج 1، ص 218.
+ نوشته شده در ساعت 13:29 توسط ن
|
احادیث امام حسین ویژه ماه محرم
برای مشاهده احادیث ویژه محرم بر روی لینک زیر کلیک کنید
+ نوشته شده در ساعت 18:25 توسط ن
|
محرم ماه غم آمد/ غیبت وعواقب آن
امام حسین (ع) : امام (ع) به مردی که غیبت شخصی را در نزد آنجناب می کرد فرمود : از این کار خودداری کن ، غیبت و بدگویی پشت سر دیگران ، خوراک سگهای جهنم است. بحارالانوار جلد 17 ( جلد 2 صفحه 109 )
+ نوشته شده در ساعت 18:21 توسط ن
|
حدیث 1و2و3 درباره توبه
حضرت کاظم(ع): دوست ترین بندگان در پیشگاه خدا آنهائی هستند که وقتی در فتنه گناه واقع می شوند بسیار توبه کنند.
رسول خدا(ص): هیچ کس نزد خدا محبوبتر از جوانِ توبه کار نیست. نهج الفصاحه صفحه 554
حضرت صادق(ع): روز قیامت در موقف سنجش اعمال، هرگاه شخص گناهکار در مقام عذرخواهی بگوید: پروردگارا نادان و بی خبر بودم اسیر شهوت و غضب
بودم گرفتار هوی و هوس بودم و در مقاومت شیطان عاجز بودم. در جواب تمام عذرهایش به او گفته شود مگرنه این است که باب توبه را بر تو گشود بودیم؟آیا سخت
گیری شده بود؟ آیا برای توبه شرائط سخت و بیرون از قدرت قرار داده بودیم؟
+ نوشته شده در ساعت 16:50 توسط ن
|
چرا ما گناه می کنیم؟
لطفا ! يا اين مطلب را نخوانيد يا اگر خواندید با تامل بر آن بيانديشيد
شايد اين جمله را خيلي ديده و شنيده باشيد . « عالم محضر خداست در محضر خدا معصيت نكنيد » اما تا كنون چند بار به معنا و مفهوم آن فكر كرده ايد ؟ اين موضوعي است كه مي خواهيم درباره اش با هم صحبت كنيم.
انسان وقتي كه مي خواهد كار اشتباهي را انجام دهد . تلاش مي كند به شكلي مرتكب اين كار شود كه از چشم هر بيننده اي پنهان باشد . حتي خودش را از ديد يك طفل خردسال مخفي مي كند. و اگر كسي ....
در ادامه مطلب بخوانید./منبع: http://www.hajhamid.com
ادامه مطلب
+ نوشته شده در ساعت 11:40 توسط ن
|
